Waar de meeste Nederlanders bij vakantie denken aan zon en zee, fantaseren veel hardlopers in de winter al over lopen over bergpassen, een tropisch strand, of door de jungle.

Blz16

Erik Stam (46): “Als ik met vakantie ga, gaan in ieder geval mijn hardloopspullen mee. Want als ik de kans heb, zoek ik al lopend de natuur zo veel mogelijk op. Het is een goede manier om de omgeving te verkennen en ik heb dat al op de mooiste plekken gedaan. In Nieuw-Zeeland bijvoor- beeld. Daar heb ik een stuk van de Charlotte Track gelopen en dat was echt fantastisch. Ik liep daar met aan de ene kant enorme bossen en aan de andere kant water. Zo groots. Thuis loop ik ook wel zoveel mogelijk in de natuur, maar dat is toch anders. En dat is ook waarom het zo leuk is om op vakantie te lopen.

LOPEND NEEM JE DAT ECHT ALLEMAAL IN JE OP

Afgelopen zomer was ik een paar weken in Suriname en heb ik een halve marathon gelopen, langs de kust. In Suriname is het zo warm dat je ‘s morgens in het donker al start. Dan is het al 25 graden en je ziet niets van de omgeving, maar je moet wel, bij de finish in Paramaribo was het 35 graden en dat is warm om in te lopen. Zulke temperaturen maak ik thuis niet mee. Hier loop ik die afstand in een uur en 24 minuten in Suriname deed ik er 20 minuten langer over, maar dat was wel bewust. Ik wilde rustig aan doen, niet stuk gaan en genieten van het feit dat ik daar liep. En dat deed ik. Het besef alleen al dat ik daar liep langs het herdenkingsmonument van de SLM-ramp waarbij 180 mensen zijn omgekomen. Lopend neem je dat echt allemaal in je op.”

Blz17

Lindsey Boog (26): “Op mijn bucket list stond al een tijdje een back- pack-vakantie in mijn eentje en ik
had ineens de tijd om te gaan, maar
dat was kort voor de marathon van Rotterdam. En daar was ik voor aan het trainen. Ik wilde de kans om naar Bali te gaan niet laten schieten, dus heb ik mijn schema voor Rotterdam wat naar voren gehaald en nam mijn hardloopschoenen mee op vakantie. Ik ben een echte winterloper, dus dat ik tijdens mijn vakantie heb hardgelopen is al heel wat. De luchtvochtigheid en temperatuur waren zo hoog dat ik ‘s morgens vroeg opstond om te lopen. Ik wilde om zes uur op het strand zijn om te trainen, dan was ik terug vóórdat het echt warm werd.

HET ULTIEME GEVOEL VAN VRIJHEID

Tijdens mijn reis ben ik op veel verschillende eilandjes en plekken geweest. Op Gili Air, een eilandje ten westen van Lombok, ontdekte ik een heel mooi rondje. De eerste paar keer dat ik daar liep volgde ik het strand en na een tijdje draaide ik om en liep weer ik terug. Tot ik ontdekte dat ik ook een rondje om het eiland kon lopen. Dat was maar zes kilometer en hoe gaaf is het om een rondje om je eigen eilandje te lopen? In Seminyak was het weer anders, dat is echt een party destination en als ik ‘s morgens over het strand rende zaten de feestgangers nog op het strand. Zij kwamen net uit de clubs en zaten daar lekker met hun biertje naar de zonsopkomst te kijken. En ik kwam dan voorbij rennen, je had ze moeten zien. Ze keken heel verbaasd toen ze me zagen. Misschien dachten zij wel dat ik gek was! Het lekkerste van het lopen over die eilandjes was wel dat ik na mijn training direct een duik kon nemen in de zee. Ik heb lopend op Bali het ultieme gevoel van vrijheid ervaren.”

Blz19

Heidi Wittenberg-Oldenburger (49): “Vroeger ging ik met vakantie met een koffer van 20 kilo vol bikini’s, wat mooie kleding en boeken. Vakantie was voor mij in de zon liggen met een boekje. Eigenlijk maakte het weinig uit waar ik lag, als ik de zon en mijn boekje maar had. Ik ben nu net terug uit Spanje en mijn koffer was net zo zwaar als vroeger, alleen zaten er nu hardloopspullen in. Ik heb daar getraind voor komende zomer. Dan ga ik de Alpe d’Huez op lopen voor Alpe d’HuZes. Al mijn reizen en vakanties zijn nu een soort trainingskamp geworden. Ik loop voor het tweede jaar in de Ardennen, de Pyreneeën en de Alpen. Heel snel loop ik niet, maar vorig jaar heb ik toch 3000 km gelopen, waarvan een groot deel klimmend.

BIJ BERGEN OP DIE HOOGTE VIND JE STILTE

Ik heb echt zin in de Alpe d’Huzes. Vanuit Grenoble gaat er één weg naar de Alpen en aan weerskanten worden de bergen steeds hoger. Langzaam veranderen ze in echte Alpen. Bij aankomst pak ik mijn koffer snel uit en ga dan direct even lopen. Een halfuurtje, zodat ik om me heen kan kijken. Het is daar zo fris en het ruikt er echt naar gras. Vanaf een bepaalde hoogte zit je boven de boomgrens. Bij bergen op die hoogte vind je stilte en – als het warm is – de geur van gesmolten asfalt. Maar na twee weken ben ik ook echt helemaal klaar met die bergen. Ik kom uit Noord-Holland en houd van een wijds landschap waar ik de horizon kan zien.”